ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΜΑΖΙ

Οι σκηνές του έργου ξεκίνησαν να γράφονται το καλοκαίρι του 2014, κάτω από τον τίτλο εργασίας Πατρίδα; , και η συγγραφή του συνεχίστηκε πιο εντατικά τα επόμενα δύο χρόνια. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως η Πατρίδα; εμπεριείχε δύο διαφορετικά πολυφωνικά έργα, τα οποία και ξεχώρισα: το ένα (Τα πράγματα που παίρνεις μαζί) ήταν για τη σύγχρονη μετανάστευση-προσφυγιά, ενώ το άλλο (Είμαι μια χώρα) είχε διαφορετική υφή. Έτσι, όταν το 2015 το Royal Court Theatre μου έκανε ανάθεση για ένα θεατρικό σχετικό με το προσφυγικό, τους πρότεινα να παρουσιάσουμε Τα πράγματα που παίρνεις μαζί .Αρχές του 2016, συνεχίζοντας την έρευνά μου πάνω στα θέματα του έργου, αποφάσισα να σκηνοθετήσω μια περφόρμανς στο Θέατρο Μπιπ με τίτλο Άσκηση ετοιμότητας . Σε αυτή την περφόρμανς ζήτησα από δέκα ηθοποιούς και δύο παιδιά να διαλέξουν δέκα πράγματα που θα έπαιρναν μαζί τους αν έπρεπε να φύγουν εσπευσμένα από τη χώρα. Η σκηνή του θεάτρου γέμισε με δεκάδες αντικείμενα προσωπικά και απρόσμενα – μια ηθοποιός έφερε μαζί της ως «αντικείμενο» ακόμα και τον σκύλο της. Κάποια από αυτά τα αντικείμενα τα πρόσθεσα στο κείμενο, μαζί με τα αντικείμενα που προϋπήρχαν ήδη σε αυτό. Τα πράγματα που παίρνεις μαζί είναι ένα έργο που ολοκληρώθηκε με μεγάλη ψυχική επένδυση γιατί, πέρα από τις πολλές ρυθμίσεις που έγιναν στις σκηνές, υπήρχαν και διαφορετικές εκδοχές του. Τον Ιούνιο του 2016, μια περίπου μισάωρη εκδοχή του έργου παρουσιάστηκε στο Royal Court Theatre σε σκηνοθεσία του Richard Twyman, στο πλαίσιο του Lift / On the Move μαζί με ένα θεατρικό του Ιταλού συγγραφέα Fausto Paravadino. Ολόκληρο το έργο παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 2017, πάλι στην Αγγλία, στο Victoria and Albert Museum σε μια αυτοσχεδιαστική περφόρμανς στο πλαίσιο του Dash Squat, σε σκηνοθεσία του Tim Supple. Μετά ήρθε η έκδοση του έργου στις ΗΠΑ, οι μεταφράσεις του στα πολωνικά, τα ισπανικά και τα ιταλικά, και η πρόσφατη παράστασ;h του στη Ρώμη, σε σκηνοθεσία της Alessia Oteri.Τελειώνοντας, θέλω να αφιερώσω το έργο στους πρόσφυγες, στου