ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΜΙΣΘΩΣΗΣ

Το Γενικό Δίκαιο της Μίσθωσης καλύπτει το σύνολο των διατάξεων της μίσθωσης του Αστικού Κώδικα (άρθρα 574-619 ΑΚ) σε μια εξαντλητική κατ’ άρθρο ερμηνεία με ανάλυση της πιο πρόσφατης νομολογίας, διατρέχοντας όλα τα στάδια της ζωής μιας μίσθωσης, από τη σύναψη, μέχρι την, ομαλή ή μη, εξέλιξη και περάτωση αυτής. Αφορά όλες ανεξαιρέτως τις μισθώσεις στον βαθμό που ελλείπουν ειδικές ρυθμίσεις, και όχι μόνον τις αστικές, και άρα αποτελεί το θεμελιώδες δίκαιο κάθε μίσθωσης πράγματος. Το Ειδικό Δίκαιο της Μίσθωσης αναλύει τις ειδικές μορφές συμβάσεων μίσθωσης ανάλογα με το αντικείμενό τους. Ξεκινά με μια κατ’ άρθρο ερμηνεία και νομολογιακή προσέγγιση των εμπορικών και επαγγελματικών μισθώσεων του ΠΔ 34/1995 και του άρθρου 13 Ν 4242/2014. Ακολουθούν οι βραχυχρόνιες μισθώσεις που συνάπτονται μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας τύπου AirBnB, οι Έξυπνες Συμβάσεις Μίσθωσης (Smart Contracts), οι σύγχρονες μεικτές συμβάσεις με στοιχεία μίσθωσης (όπως έργου ή εμπορικών κέντρων) και οι μισθώσεις με συμβαλλόμενο το Δημόσιο ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ. Το μέρος αυτό ολοκληρώνεται με τις χρηματοδοτικές (leasing), xρονομεριστικές (time sharing) και ξενοδοχειακές (guarantee, allotment, ξενίας, προσοδοφόρου) μισθώσεις, καθώς και τις μισθώσεις κύριας κατοικίας, περιπτέρων και λατομείων. Το Δικονομικό Δίκαιο της Μίσθωσης περιέχει την κατ’ άρθρο ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 614 αρ. 1, 615-620 και 637-645 ΚΠολΔ για τη μίσθωση, ερμηνεύοντας κάθε δικονομικό ζήτημα της μισθωτικής δίκης και της διαταγής απόδοσης μισθίου με την κατάλληλη νομολογιακή υποστήριξη.