ΤΑ ΡΟΥΜΠΑΓΙΑΤ

…? δυστυχ?ς Καγι?μ μοιάζει ν? πίστεψε σ? πολλά πράγματα, –θρησκεία, ?πιστήμη–κα? ν? βασανίστηκε στ? νι?τα του πολ? μ? τ? πρόβλημα το? θανάτου κι ?τελείωσεν, ?στερα ?π? ?περίγραφτη ?σωτερικ? πάλη, ν? ?ποταχτε? στ?ν πένθιμη ?δέα του. Τότε πι? τραγούδησε! κα? τ? ?ποταγμένο τραγο?δι του –γαλήνη ?στερα ?π? τρικυμία– θ? συγκινε? κάθε ?παδ? τ?ν νεωτέρων θρησκει?ν, πο? κατάλαβε ?ξαφνα τ? μάταιο τ?ν ?ποσχέσεών τους κα? γύρισεν ?ργ? κα? μ? κόπο στ?ν ?ρχαία λατρεία, καθ?ς ? ?ρρωστος στ?ν ?νάρρωση, γι? ν? μ? μείνει πέρα κα? πέρα χωρ?ς κάποια α?ταπάτη στ?ν ?νόητη ?τούτη ζωή. […] Γιατ? ?ταν διαβάσει κανε?ς τ? ?ξ?ντα α?τ? μικρ? κομμάτια πο? δίνω στο?ς ?ναγν?στες μου κα? ?δε? π?ς κρύβουν μέσα τους τόση σοφία, θ’?πορήσει βέβαια μονάχος του, π?ς ?ς τ? τώρα κατώρθωνε ν? διαβάζει τόσους πολυσέλιδους νεοελληνικο?ς ποιητικο?ς τόμους, πο? δ?ν κρύβουν ο?τε ?ναν κόκκο σοφίας…

Κάτω ?π? δέντρο, μ? γλυκ?
ψωμάκι, μ? παλι? κρασί,
μ? κάποιο ?γαπημένο μου
βιβλίο κα? μ? σένα

Ν? τραγουδ?ς στ? πλάϊ μου
μ? τ?ν ?ραία σου φωνή…
? ?ρημι? παράδεισος
σωστ? θ?νε γι? μένα.